پنجشنبه 30 شهریور1385ساعت17:11
چند روزی ایست که اهانت پاپ به اعتقادات مسلمانان نقل محافل خبری و غیر خبری شده. پاپ در اظهارات نا امید کننده خود اسلام را دینی جنگ طلب و مدافع جنگ خانده و همین است که خشم مسلمانان روبرانگیخته اما نکته قابل توجه برای مسلمین این است که باید مراقب مواضح که در این خصوص می کیرند باشند. ما نباید با واکنش های بد خودمان بد از اسلام دفاع کنیم. فرض بر اینکه توهم آمریکای انگلیسی بودن این قضیه هم درست باشد آن وقت است که جنگ صلیبی مورد نظر این جناح فکری به راحتی راه خواهد افتاد و خاورمیانه ای مسلمان نشین تماما به جنگ مشغول می شود. بهترین راه پاسخ فکری و منطقی علمل و فضلا به این ابراز عقیده است نه توهین و یا...
چهارشنبه 22 شهریور1385ساعت17:7
از آنچه فکر می کردیم زودتر رخ داد... بازگشت به خفقان. هیئت نظارت بر مطبوعات این هفته سه نشریه از جمله روزنامه شرق رو توقیف کرد. این در حالی است که چند ماه پیش هم شاهد توقیف روزنامه ایران بودیم و سیر تذکرات مختلف به نشریات دگر اندیش سرازیر شده است. در همین بحبوحه خبر چاپ نا منظم هفته نامه های معروفی چون چلچراغ هم به دلیل قطع سهمیه کاغذ به گوش رسید.از مجموع تمام این ها به نتیجه ای به جز خفقان مطبوعاتی نمی رسیم .اما اینبار اهالی توقیف خیلی آرام تر و با برنامه تر شروع به تعطیلی ارکان چهارم دموکراسی کرده اند. خدا به دادمان برسد...
جمعه 17 شهریور1385ساعت10:8
گویند کسی می آید... منتظر باشید... این بشارت های محمد، بودا، مسیح ، یهود ، کنفسیوس،... است. گویند، او می آید آن وقت همه زندگی می کنند. همه آزادن از هر کیش که باشند. آزادند که زندگی کنند... گویند، او که آمد همی خط خطی های ذهنت را جواب می دهد. گویند، او دنیا را پر از صلح می کند. گویند، او مبارز است مبارز هرگونه جبر و بی عدالتی . گویند، او می آید؛ منتظر باشید.
دوشنبه 13 شهریور1385ساعت10:32
با "توهم" آشنا هستیم . همان فریب خودمان. چندین ده است که ما ایرانیان ( تا حدی ما لاری ها در مورد خودلار) دچار یک توهم بسیار قوی تاریخی شده ایم. توهمی که فقط یادی از شکوه خاندان داریوش و کورش را در بردارد. نه من قصد نقص شکوه آن دوران را دارم و نه مخالف سنتی آن دوران هستم ولی از توهم بیجای که ما دارای تمدنی بزرگ بوده ایم پس در این زمان هم حکومتی تاثیر گزار و مهم هستیم می نالم. اندیشمندان اولین اصل پیشرفت را نگاه به وضع موجود و شناخت همه جانبه حال خود می دانند. و عقیده دارند برای پیشرفت باید دانست که کجا هستیم کجا ایستاده ایم و چه کار میخواهیم انجام دهیم. این توهم تاریخی است که مارا از این اصل مهم پیشرف باز داشته است. توهم تاریخی موجب این می شود به جای این که به حال بیندیشم به گذشته نسبتا طلایی فقط افتخار کنیم. دوستان من به اطراف خود نگاه کنید و بیاید این توهم رو از خودمان دور کنیم .
دوشنبه 6 شهریور1385ساعت17:30
به خودت تون نگاه کنید... به اطرافتون نگاه کنید... چه قدر به مسائل روز و جامعه توجه داریم . یکی از بزرگترین معضل جامعه امروزی ما بی تفاوتی مردم در مقابل مسائل اطافشان است و جایکزینی این دید با دیدی کاملا اقتصادی و مادی. اهمیت اقتصاد برکسی پوشیده نیست اما اقتصادی که ما به ان فکر میکنم اقتصادی فاسد و اقتصاد معاشی است. توکویل فیلسوف و بناینگزار جامعه شناسی در جای می گوید: " آن چه اهمیت دارد و باید به آن جنگید نه هرج و مرج است و نه استبداد.(!) فقط بی قیدی و بی تفاوتی مردم است که می تواند منشا بروز هرج و مرج یا ظهور خودکامگی بشود." هرچند که جامعه امروزی ما نسبت به سال های قبل از اصلاحات بسیار حساس تر نسبت به سرنوشت خود شده است ولی نا خودآگاه مردم به یک روزمرگی مریض کشانده شده اند که این نوع روزمرگی بزرگترین آفت جامعه مایل به تاسیس " دموکراسی مدنی " است. خروج اجتماع از حساسیت ها و حکومت به آن جا کشیده می شود که به راهتی گروهی قدرت را در دست می کیرند و یا به راهتی گروهی بر گروهی غلبه خواهن کرد.شما چی؟ بیتفاوتی؟
جمعه 3 شهریور1385ساعت10:2
قدرت، مهمترین سازمان بخش سیاست. هر وقت نام "قدرت" را می شنویم به یاد "زور" می افتیم که اولین اشتباه همه در مورد مفهوم قدرت است. قدرت می تواند اجبار آمیز و یا غیر اجبار آمیز باشد که برای رسیدن به هدفمان می توانیم استفاده کنیم. در عالم سیاست، قدرت به عنوان عاملی برای انتخاب برتر نیست بلکه قدرت با ویژگی رابطه بین بازیگران عرصه سیاست شناخته می شود. اما سوال مطرح و دغه دغه آمیز این است که ما از جنبه اجبار آمیز قدرت که شاید بتوان آن را استبداد معرفی کرد، باید استفاده کنیم و یا از آن جنبه ی غیر اجبار آمیز و یا همان فشار های پشت پرده و نفوذ ؟ شما کدام رو انتخاب می کنید؟
