خط خطی های ذهن

پنجشنبه 14 آذر1387ساعت20:28

"کارناوال با لباس خانه " نمایشی است اپیزودیک با نگاهی به بیمارهای شایع روانی در اجتماع امروز. در هریک از اپیزودها داستانکی کوتاه روایت می‌شود که همه با یک معضل روانی مرتبط است‌.
این اثر چیستا یثربی در واقع به رفتارهاي هيستريك، روان نژندي، وسواس افراطي، پارانوئيد و پنیک در قالب اپیزودهای "زني كه مي پندارد، ديگران او را تهديد مي كنند"، "مردي كه وسواس شديد نسبت به اشيا دارد" "پسري كه در كودكي خود باقي مانده است و علت آن مرگ پدر و مادرش در دوران كودكي است"، "مردي كه به دليل تلافي از يك شكست عشقي دچار ازدواجي زوركي مي شود و كارش به اسيدپاشي و انتقام كشانده مي شود"، "دختري كه مي پندارد مردي عاشق اوست، مرد با او ازدواج مي كند تا او را به قتل برساند و اين اوهام همان دختر ساده لوح است" می پردازد.
در این نمایش ماشین زمان قرمز رنگ در آخر تمام اپیزودها تکرار می‌شود و زنان داستان را به سوی مرگ می‌برد‌. مرگی که شاید راه نجات آنان از بیماری های روانی باشد.
یثربی در این کار خود از طنز تلخ و لودگی های جنسی نیز استفاده کرده است، طنز تلخ در عین حال که واقعیت ها را بیان می کند انسان را می خنداند یعنی تماشاگر در عین اینکه می خندد می داند در پس این خنده طنز تلخی نهفته است او با این دو استفاده فضای جدیدی را ایجاد می‌کند تا مخاطب را به جای گریه بر مرگ دختر‌، با لبخندی غریب همراه سازد‌. لبخندی ابهام‌آمیز.
هرچند که استفاده بیش از اندازه از لودگی های جنسی به بدنه اصلی و سیستم ارتباطی انتقال مفهوم ضربه وارد کرده بود؛ استفاده زیاد از لودگی آن هم از نوع جنسی در اوج حوادث اپیزودها خنده تماشاگر را جایگزین هرگونه دریافتی ازاین تئاتر می کند، تا این حد که مخاطب از خود پرسش کند که کارگردان دنبال چه هدفی در کار خود است؟
صبا کمالی، محمد حاتمی، مهسا کریم‌زاده، علیرضا مهران و هاله خدایی در "کارناوال با لباس خانه" به کارگردانی چیستا یثربی نقش آفرینی می کنند.

چهارراه

سه شنبه 12 آذر1387ساعت15:40

هی بوق نزن
آهای خانم، آهای آقا با توهم دیگه!
لطفا بووووق نزن!

....
چراغ قرمز
ایست!
توکه بووووق می زنی چراغ قرمزه!
قرمز می دونی چه رنگیه؟!

....
هی مگه نگفتم بوق نزن، خوا...
خواهش می کنم!

....
چراغ سبز
حرکت!
سبز رو که می دونی چه رنگیه ؟

....
بوووووووووق،
بوق!

....
بچه های خوب!
چراغ راهنمایی چند رنگ داره؟!
اجازه، سه رنگیه!

....
قرمز،
        زرد،
              سبز.
سبز،
      زرد،
            قرمز،

بوووق!

بلوتوث؛ رسانه فردی

یکشنبه 10 آذر1387ساعت23:52

شاهِ هارالد در دوره حكومت خود كه يك وايكينگ بود – به طور صلح آميز ، دانمارك ، سوئد جنوبي و نروژ شمالي را متحد كرد. نام این پادشاه بلوتوث بود!
فكر اوليه بلوتوث در شركت موبايل اريكسون در سال 1994 شكل گرفت. اريكسون نام«بلوتوث» (يك پادشاه دانماركي) كه بين سالهاي 940 و 981 ميلادي مي زيست را روی ایده جدید خود گذاشت، اين كار به بلوتوث شهرت يك پادشاه ماهر در ارتباط و مذاكره را در تاريخ داد.
هر رسانه ای به تعبیر مک کوییل 3کارکرد اطلاع رسانی، آگاهی بخشی و سرگرمی را به عهده دارد؛ آیا بلوتوث با این شرایط یک رسانه است؟
تلفن همراه به عنوان یک واسطه ارتباطی غیر از کارکردهای ارتباطی، از وسایل سرگرمی نیز به شمار می رود . نسل فعلی تلفن همراه با داشتن امکان بلوتوث همه سرگرمی ها را با خود به همراه دارد. بلوتوث روشن خود را در مترو و سفرهای طولانی شهری به خاطر بیاورید!
بلوتوث کارکرد اطلاع رسانی هم دارد، مثال کوچک آن تابلوهای نصب شده در اماکن عمومی مختلف است که روی آن نوشته شده است:"لطفا بلوتوث خود را روشن کنید!"
بلوتوث حتی می تواند اگاهی بخش باشد، اگاهی بخشی استفاده کاربردی تر از همان اطلاع رسانی نیست، بلوتوث ها امروز می توانند مکتابهای الکترونیکی و خبر باشند، بلوتوث ها امروز در جامعه دیگر تنها منتقل کننده فایل های صوتی و تصویری نیستند. بلوتوث ها امروز تبدیل به ابزاررسانه ای شده، رسانه ای متکثر، فردی و با کارکردها و تعامل اجتماعی بسیار زیاد. به زودی این نوشتار کوتاه را بسط خواهم داد.